Bóg – Nasz Władca
Jim i Sally

Artykuł pochodzi z:
Empowered Living Ministries www.EmpoweredLivingMinistries.org
e–mail: office@EmpoweredLivingMinistries.org
telefon: +1 970–615–0046

Muszę być z wami szczery. Odkąd byłem małym chłopcem, nienawidziłem oczekiwania. Musiałem czekać, aby otrzymać rower dla dużych chłopców, czekać, aby zostać zuchem, czekać, aby zostać harcerzem, czekać, aż będę wystarczająco duży, aby doręczać gazety, czekać, aż będę miał 16 lat, aby móc prowadzić samochód, czekać, aż będzie czas na randkowanie, ślub, głosowanie, aby posiadać własny biznes. Czekać–Czekać–CZEKAĆ!
Teraz kiedy stałem się chrześcijaninem, czekam na Boga. Tak jak Piotr, jestem gotowy teraz, dzisiaj! Jednak czy jesteśmy gotowi? Jeżeli prawda została naprawdę poznana, to wierzę, że to Bóg czeka na nas.
Wielu z nas próbuje robić coś, co przyspieszy sprawy. Szukamy szybszych i łatwiejszych sposobów, aby osiągnąć cel, ponieważ po prostu nie chcemy mieć do czynienia z prawdziwym przygotowaniem, na które czeka Bóg. Jednym z pewniejszych sposobów, aby poznać czy działamy w ciele, jest sprawdzenie czy jesteście sfrustrowani przez większość czasu.
Musimy zmienić nasz sposób myślenia. Musimy zaplanować czekanie. Musimy oczekiwać, że nasze pragnienia, plany i modlitwy mogą potrwać dłużej i będą kosztować nas więcej niż kiedykolwiek sądziliśmy. Musimy nastawić nasze myślenie na to, że Bóg jest bardziej zainteresowany rozwojem naszego charakteru niż naszymi specjalnymi prośbami. Nasz Bóg czeka, aby stać się naszym ŻYCIEM i naszą RADOŚCIĄ!
To nie brzmi skomplikowanie, ale my czynimy to takim. Dlaczego? Ponieważ, zamiast pozwolić, aby Bóg był naszym prawdziwym życiem i radością, pozwalamy wkraść się zręcznym podróbkom stać się substytutem, który wypiera Boga i zawiesza z Nim komunikację. Substytuty takie jak skupianie się na naszych kościołach i pracy dla kościoła zamiast dla Niego. Promowanie naszych doktryn i naszą wyjątkową teologię bez Niego jako centrum. Pozwalanie, aby nasza ewangelizacja i zdobywanie ludzi z zewnątrz (ang. outreach) były ważniejsze od zdobywania siebie nawzajem (ang. in reach). Pozwalamy nawet, aby światowe rzeczy miały wyższy priorytet niż nasza jedność z Bogiem. Nasze domy, nasze życie społeczne, nasze biznesy i praca, nasza rekreacja i rozrywka – wszystkie te różnorodne dywersje tworzą scenariusz, w którym prawdziwy Boży program dla nas zostaje ZABLOKOWANY. On chce chodzić z nami ramię–w–ramię. A teraz chce zdobyć naszą uwagę.
Łukasz mówi: „Przez swoją cierpliwość zyskajcie wasze dusze” (Łk 21,19 UBG). Ponieważ Bóg nie od razu lub jak tylko sobie tego zażyczymy, spełnia nasze prośby, ale daje nam boską możliwość, abyśmy stali się zniecierpliwieni lub abyśmy dopytywali Boga o powód w opóźnieniu. To w tym „Oczekiwaniu na Boga”, rozmawianiu z Nim, nasze oczy zostają otwarte na Jego mądrość i niepodległą wolę dla nas. Mając nadzieję, że dostrzeżemy, że im prędzej i pełniej poddamy się Jego programowi dla naszego życia, tym pewniej Jego zamierzone błogosławieństwo przyjdzie na nas.
To oczekiwanie ma na celu nauczyć nas całkowitego polegania na wspaniałej Bożej pracy i sprawić, abyśmy w tej cierpliwości umieścili się w Jego woli dla naszego życia, pod Jego kierownictwem. W międzyczasie, Bóg toleruje naszą powolność i długo nas znosi. Dlatego Jakub mówi: „wytrwałość zaś niech prowadzi do dzieła doskonałego” (Jk 1,4 BW).
To pozwalanie, aby: „wytrwałość (…) prowadziła do dzieła doskonałego” wymaga wiary, odwagi, zaufania, odpoczynku, przekonania, posłuszeństwa, poddania i zależności. Wszystkie te elementy skondensowane są w jednym słowie: „OCZEKIWANIU na Boga”. Ponieważ tak niewielu z nas odnalazło Boga jako prawdziwe ŻYCIE i Radość, dlatego znajdujemy się w oczekiwaniu. Czekanie podczas rozwoju naszej zbawczej wiary, żywego aktywnego zaufania, Bożego odpoczynku i doskonałego przyzwolenia – jest tym, czym naprawdę jest nasze oczekiwanie. Jest tym, do czego Bóg chce, abyśmy się nastroili. To dlatego większość z nas wydaje się ćwiczyć święte oczekiwanie.
Nie czuj się źle. Mojżesz czekał 40 lat, Dawid jakieś 16 lat, Józef, jak wierzę, czekał 13 lat. A co powiemy o biednym Abrahamie? Mówiąc o oczekiwaniu, miał on 100 lat, nim spełniła się obietnica posiadania dziecka. Bóg wplatał ten sam złoty wątek w życia tych wszystkich mężczyzn. Bóg i tylko Bóg musiał stać się ich ŻYCIEM i RADOŚCIĄ! Wszyscy mieli przyszłość, ale Bóg miał plan. Każdy musiał czekać w oczekiwaniu, w nadziei, nie biorąc spraw we własne ręce. Tak samo jest z tobą i ze mną. Każdy z nas ma przyszłość, ale Bóg ma nasze plany. „Przetoż ja na Pana patrzyć będę, OCZEKIWAĆ będę Boga zbawienia mego; Bóg mój wysłucha mię” (Mich 7,7 BG). Bóg słyszy nas i próbuje powiedzieć nam, abyśmy żyli w całkowitym poleganiu na Nim. Czy jesteśmy chętni przejść przez ten proces??? Tak, to potrwa znacznie dłużej niż nam się podoba. Jednak kiedy wejdziemy na pokład z Jego prawdziwym programem, wtedy „Ja, Pan, w stosownym czasie, rychło tego dokonam” (Iz 60,22).
Ojcze, ucz nas wszystkich, jak mamy czekać. My wszyscy potrzebujemy boskiej nauki i wskazówek z Twojego Słowa i od Twojego Ducha Świętego dla naszego życia. Niech w codziennym, wspólnym kursie życia spoglądamy na Ciebie, abyś uczył nas, jak mamy iść. Obyśmy czekali na Twoje instrukcje. Niech ukształtuje się w nas nawyk spoglądania w górę, przez cały dzień. Abyśmy oddali Bogu Jego chwałę przez odpoczywanie tylko w Nim, przez pełne zaufanie Jemu, przez czekanie na Niego. To oddaje mu chwałę. Stawia go jako Boga na tronie naszego serca, aby wykonał Swoją pracę w nas i przez nas. To poddaje całkowicie nasze „kierowanie” w Jego ręce. To pozwala Bogu być naszym Bogiem.

Nasze dusze oczekują jedynie na Boga,
Jim i Sally.

Artykuł pochodzi z:
Empowered Living Ministries www.EmpoweredLivingMinistries.org
e–mail: office@EmpoweredLivingMinistries.org
telefon: +1 970–615–0046

Tragedie uderzają – to morze być choroba, rodzinne lub osobiste relacje, problemy w małżeństwie, problemy w interesach, problemy finansowe. Tym z nas, którzy przechodzą przez takie doświadczenia, może się wydawać, jakbyśmy byli w piecu. Sprawy rozpalają się i tak bardzo się zmagamy, że nie wiemy co robić. Nasza wyobraźnia i emocje okradają nas z naszego wewnętrznego życia.
Strach jest zazwyczaj pierwszą emocją, która w nas uderza. Strach nie ma sobie równych w tworzeniu zamętu w naszym życiu. Dlaczego? Ponieważ strach ma moc do dręczenia – zazwyczaj, kiedy otrzymujesz wielorakie złe wieści – może być przerażający.
Lęk również może cię torturować i okradać cię z twojej radości. Zaczynasz martwić się, co stanie się jutro, w przyszłym tygodniu, w przyszłym miesiącu. Lęk kradnie twoje myśli i twoje dzisiaj. Im bardziej się lękasz o jutro, tym bardziej tracisz dzisiaj.
Również napotkałem rozpacz. Kiedy ta przypełźnie, wtedy wiesz, że diabeł naprawdę zajął się twoim przypadkiem. Mówi ci, że Bóg karze cię za coś. Jesteś zbyt wielkim grzesznikiem dla dostarczanej przez Niego łaski. Sprawy nigdy się nie poprawią. Nie ma nadziei dla jutra. On (Bóg) opuścił cię.
My wszyscy zmagamy się z tymi myślami i emocjami w różnych etapach naszego życia. Jakub 4,7 mówi: „Poddajcie się więc Bogu, przeciwstawcie się diabłu (w Jego mocy), a ucieknie od was”. Innymi słowy, musimy zmienić kanał. Musimy ściągnąć nasz wzrok z naszych okoliczności i skierować je na Boży punkt widzenia. On jest większy niż to wszystko. On może przeprowadzić nas przez to wszystko. Ogień musi tylko wypalić śmieci z naszego charakteru – nie musi nas pochłonąć. Po prostu musimy odrzucić wpływ każdego innego głosu, oprócz Bożego.
Psalm 62,6–7.

Wciąż spoglądający wzwyż,
Jim i Sally

Artykuł pochodzi z:
Empowered Living Ministries www.EmpoweredLivingMinistries.org
e–mail: office@EmpoweredLivingMinistries.org
telefon: +1 970–615–0046

Prawdziwy ODPOCZYNEK, czy pragniecie go? Czy posiadacie go? Czy się wam wymyka? Czy jest on jak para, w jednym momencie go macie, a w drugim już go nie ma?
W dzisiejszych czasach wszyscy wydają się być obciążeni troską i smutkiem, zakłopotaniem i niepokojem. Pastorzy i politycy, chrześcijańscy przywódcy i ikony sportu, starsi zboru i światowe sławy, większość okazuje znaki bycia zmęczonymi i obciążonymi. Wspólną usilną prośbą wielu z nich jest: „Potrzebujemy odpocząć, we wszystkim straciliśmy naszą efektywność. Jesteśmy na końcu naszych lin i nic więcej nie pozostało. Prosimy, prosimy, prosimy, potrzebujemy ODPOCZĄĆ!”
Bóg obiecał WSZYSTKIM, że wskaże sposób jak wyplątać się ze wszystkiego, co zakłóca, irytuje i niszczy nasze życie. On obiecał: „DAM CI ODPOCZYNEK”. Bóg jest w stanie dostarczyć to co obiecuje. Obietnica jest pewna, gdy spełnione są warunki. Świat również obiecuje wam odpoczynek, ale możecie go jedynie znaleźć, leżąc w hamaku na wyspie południowego Pacyfiku, popijając napój z lodem. Jednak to nie jest Prawdziwym Odpoczynkiem. Ponieważ, kiedy wracacie do domu, ponownie stawiacie czoła tym samym próbom, bólowi, stresowi i ciężarowi grzechu. Nie, prawdziwy odpoczynek nie jest w ucieczce od rzeczywistości. Nie można go znaleźć w wyjeździe do Disneylandu, na oceaniczny rejs, czy wyjeździe do egzotycznego mieszkania na oceanie lub w górach.
Bóg zaprasza WSZYSTKICH, aby odnaleźli ODPOCZYNEK w NIM! „W doskonałym przyzwoleniu jest doskonały odpoczynek” (Życie Jezusa, Rozdział 34 – przekład własny). Odpoczynek, który oferuje Chrystus, jest zależny od duchowych warunków. Te warunki są tymi, które są dostępne do spełnienia dla absolutnie każdego na tej planecie.
Pierwszym warunkiem, jest to, że musimy wziąć Chrystusa za Jego Słowo. Mówi On: „Przyjdźcie do Mnie … a Ja wam dam odpoczynek” (Mt 11,28 UBG). Jednak wpierw musimy wyjść, aby móc naprawdę wejść. Izrael wyszedł z Egiptu, ale nie wszedł do Ziemi Obiecanej. Nie, wędrowali przez 40 lat. Trzymali się starych dróg i żyli życiem niewiary. Dlatego też nie mogli wejść. Czy to mówi o nas? Co teraz mówi nam nasze sumienie? Czy szepcze ono, tak bardzo cicho, o tych sferach w naszym prywatnym życiu, na których się opieramy??? Bądźmy teraz szczerzy. Czy wciąż jednym ramieniem obejmujemy świat, podczas gdy drugim obejmujemy Kalwarię? Czyż Biblia nie mówi z pewnością, że: „Człowiek umysłu dwoistego jest niestały we wszystkich swoich drogach”? (Jk 1,8 UBG)
A co z tym jak postrzegamy i traktujemy tych, którzy się z nami nie zgadzają? Czy jest możliwe odnaleźć ODPOCZYNEK w Jezusie, kiedy traktujemy tych, których On kocha, z pogardą i mścimy się na nich? W „przyjdźcie do Mnie” jest poddanie wszystkich znanych nam wyborów Jemu i całego naszego życia Jego nakazom. Następnie odrzucenie wpływu jakikolwiek innego głosu niż Boga i Jego Świętego Słowa na nasze życie.
Czy to mówi o tobie? Czy to mówi o mnie? Tak może być! „W doskonałym przyzwoleniu JEST doskonały odpoczynek”. Przyzwolenie jest WIELKIM słowem. Oznacza ono całkowite i kompletne poddanie się woli Boga we wszystkich sprawach. Oznacza to odpoczywanie w Nim bez sprzeciwu i niezadowolenia. Oznacza to, że codziennie poddajemy się Jego Słowu i prowadzeniu Jego Ducha Świętego. To oznacza, że wszystko z Nim konsultujemy. Oznacza to, że nie wychodzimy przed Boga i nie wytwarzamy Ismaela, ponieważ Boże wyczucie czasu jest inne niż nasze. Jeżeli wejdziemy w takie życie niezależności od Niego, wtedy: „oblicze Moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie” (Wj 33,14 BG). Jego oblicze, to Jego łaska. On może i chce dać moc tobie i mnie, aby żyć życiem ODPOCZNIENIA w Nim. Spełnione warunków to zezwolenie na obietnice!
Po drugie, Bóg deklaruje: „Temu, którego umysł jest STAŁY, zachowujesz pokój, pokój mówię; bo Tobie ZAUFAŁ” (Iz 26,3 BW). Nasze życia mogą wydawać się poplątane; ale kiedy codziennie i szczerze poddamy się mądremu działającemu Mistrzowi, wtedy On będzie działał poza sceną. Kiedy będzie to czynił, musimy mocno i zdecydowanie utrzymywać nasz umysł, nasze codzienne plany, pomysły, aktywności, jak również nasze myśli, uczucia i emocje skupione na Chrystusie i Jego świętych zasadach. Nie w naszej własnej mocy i sile woli, ale poprzez codzienne współpracowanie z Jego nieustającą łaską. Zaprawdę „źródłem niepokoju człowieka jest egoizm” (Życie Jezusa, Rozdział 34). Nasze sposoby życia muszą być ukryte w nowym skoncentrowanym życiu „na Jezusie Chrystusie naszym Panu”. Dla większości będzie to przerażające. Dlaczego? „Ponieważ (my) BOJĄ SIĘ w pełni i całkowicie POWIERZYĆ się Bogu. Nie poddają Mu się całkowicie, ponieważ obawiają się konsekwencji, jakie takie poddanie się mogłoby spowodować. Dopóki nie uczynią tego poddania, nie odnajdą pokoju” (Życie Jezusa, Rozdział 34 – przekład własny).
Po trzecie: „Uczcie się ode Mnie”. Tym właśnie jest całe życie. Uczeniem się Bożych dróg ponad moimi. Jest to uczenie się: „miłowania Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem”. Oraz: „miłowania swego bliźniego jak samego siebie” (Mt 22,37–39 UBG). Kochanie kochającego Boga nie jest dla większości z nas tak trudne. Jednak kochanie tych, którzy nas dręczą… to wymaga codziennego załadunku pełnej góry łaski. To dlatego jesteśmy napominani, aby wziąć na siebie „JARZMO” z Chrystusem. To niebiańskie połączenie pozwala nam, poprzez Jego łaskę, uporządkować nasze życia, nasze myśli i nasze emocje. „Weźcie na siebie Moje jarzmo i UCZCIE SIĘ ode Mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a ZNAJDZIECIE ODPOCZYNEK dla waszych dusz” (Mt 11,29 UBG).
Tutaj to macie! Wejście … Przyzwolenie … Pozostanie … Koncentracja … Uczenie się ode Mnie … Wzięcie jarzma … a znajdziecie ODPOCZYNEK!

Odpoczywający w Nim,
Jim i Sally

Artykuł pochodzi z:
Empowered Living Ministries www.EmpoweredLivingMinistries.org
e–mail: office@EmpoweredLivingMinistries.org
telefon: +1 970–615–0046

Jeżeli straciłeś swojego ukochanego… jeżeli twoje dziecko zbłądziło… jeżeli zmagasz się z dylematem rozwodu… jeżeli cierpisz na śmiertelną chorobę… jeżeli straciłeś swoją firmę lub zmagasz się z bezrobociem… jeżeli zostałeś źle potraktowany albo źle zrozumiany… jeżeli zostałeś sprzedany przez przyjaciół lub rodzinę… jeżeli jesteś unikany przez członków kościoła… albo jeżeli po prostu nie rozumiesz co dzieje się w twoim życiu i nie możesz tego rozwikłać. Musisz nauczyć się UFAĆ BOGU i przejść przez to razem z Nim!
Jeżeli jest coś w twoim życiu, czego po prostu nie jesteś w stanie przejść – Bóg chce, abyś wiedział, że On ma kontrolę. Jest On w stanie przeprowadzić cię przez każdą sytuację. On potrzebuje, abyś MU ZAUFAŁ, niezależnie od wszystkiego. Odkryłem, że nie zawsze jest to łatwe!
Kiedy jestem zakłopotany, zdezorientowany i sfrustrowany, to prawie zawsze spoglądam wstecz na życie Dawida i Józefa. Dawid został namaszczony, aby zostać następnym królem w Izraelu, jednak przez lata polowano na niego jak na dzikie zwierzę. Został zmuszony, aby żyć w odosobnieniu i ukryciu. Jednak Dawid UFAŁ Bogu. Nie rozumiał swojej sytuacji, ale UFAŁ. Nie tylko ufał, ale także przetrwał te sytuacje i ustabilizował wszystko, co mógł. Spójrz na Józefa. Sprzedany przez swoich braci do niewoli, wierny sługa Potyfara, sprzedany przez jego żonę, siedział teraz w więzieniu, a jednak UFAŁ Bogu. Nie tylko ufał Bogu, ale nadal żył zgodnie z Bożym planem dla jego życia pomimo dylematu, w jakim się znalazł. Józef starał się we wszystkim, co tylko było w zasięgu jego ręki. Wciąż powierzał wszystkie swoje drogi Bogu i zawsze patrzył na wskazówki Bożego prowadzenia. Są to zasady, które zapewniają nam bezpieczne wskazówki przez cały okres naszych problemów, niezależnie od dylematów, w jakich się znajdziemy.
Och, jak my wszyscy potrzebujemy umieścić Boga na właściwym Mu miejscu – jako SUWERENA nad tym wszystkim, co pojawia się w naszym życiu. Nic, absolutnie nic nie może dotknąć naszego życia bez ostatecznej Bożej zgody. Nawet jeżeli jest to LWIA JAMA czy PIEC OGNISTY, musimy ZAUFAĆ Bogu, jak nigdy wcześniej. Bóg nigdy nie marnuje bólu. On zawsze używa go dla naszego najlepszego dobra, jeżeli tylko Mu na to pozwolimy.
Jeżeli jesteś podobny do mnie, to odkryjesz, że najbardziej wzrastasz podczas doświadczenia, trudnego czasu i niesprawiedliwych okoliczności. Rzadko ktokolwiek z nas dojrzewa w naszym duchowym życiu, podczas słońca nosząc srebrne kapcie. Ze względu na to, kim jest Bóg, może On użyć naszych własnych błędów i upadków, ataków diabła, surowego potraktowania przez innych czy też światowej niesprawiedliwości, aby doprowadzić nas do głębszego w Nim ZAUFANIA. Możemy nie lubić okoliczności, w jakich obecnie się znajdujemy, ale możemy UFAĆ, że Bóg przeprowadzi nas przez to pomyślnie, tak samo, jak zrobił to z Dawidem i Józefem.
Jeżeli zechcesz, to rozważ przypadek Joba. Wytrwał z Bogiem i Bóg mu pobłogosławił. W mojej opinii, Job miał rozsądne podstawy do skargi! Przeszedł przez okropny czas. Stracił swoją rodzinę, swoją fortunę, swoje bydło i stał się boleśnie chory. To nie brzmi sprawiedliwie, nieprawdaż? Ale tu nie chodzi o sprawiedliwość. Tu chodzi o ZAUFANIE Bogu w ciemności. Chodzi o rozwijanie charakteru, niezależnie od okoliczności. Jest to uczenie się, aby oczekiwać na Boga, niezależnie od tego jak długo to trwa lub jak jest to ciężkie. Chodzi o uczenie się odpoczywania w Bogu, całkowicie i kompletnie. Chodzi o uczenie się życia ponad zniechęceniami i rozczarowaniami. Dlaczego? Ponieważ są to niezbędne kroki we wzroście, które jeżeli wiernie przejdziemy, zbudują głębiej trwające ZAUFANIE w naszym Bogu!
Tak, Job przeszedł przez straszny kryzys w swoim życiu, którego nikt nie mógł zrozumieć, tak samo, jak ty możesz zmagać się ze sobą. Jadnak jego przejścia sprowokowały w nim, aby POZNAŁ BOGA w sposób, który był zdumiewający i nasze krzyże mogą zrobić to samo dla nas. Słyszałem, że nazywają je chrztem cierpienia. Muszę przyznać, że nie lubię tej terminologii, kiedy odnosi się ona do mojego życia, a ty?
Tak więc za każdym razem, kiedy w twoim umyśle pojawi się: „Panie, dlaczego?”, to zatrzymaj się i powiedz: „Nieważne, Panie, nie musisz mi wyjaśniać. Nie wyjaśniłeś tego Dawidowi, Józefowi czy Jobowi, tak więc nie musisz mi tego wyjaśniać. Tak, cierpię teraz, ale wiem, że Ty jesteś DOBRY. Chcę zrozumieć, ale jeżeli wybierzesz, aby mi tego wszystkiego nie wyjaśnić, to ja, tak czy owak, kładę moje ZAUFANIE w Tobie”. My naprawdę nie musimy wszystkiego rozumieć. Chcielibyśmy! Jego drogi są niezbadane (Hi 9,10). Jego myśli, to nie myśli nasze. Jego drogi przewyższają nasze drogi (Iz 55,8–9).
Tak więc niech nasze ZAUFANIE w Bogu pomoże nam przepłynąć wszystkie mylące morza naszego życia. Jak?
Po pierwsze, musimy krańcowo i całkowicie ZAUFAĆ Bogu i poddać Mu wszystko, podążać tylko za Jego krokami i demonstrować Jego charakter dzięki Jego łasce. Nigdy nie oddając złem lub niesprawiedliwością, jaką otrzymujemy, co pokazuje przez nas, że w pełni polegamy na Jego boskim prowadzeniu.
Po drugie, musimy zdać sobie sprawę, że Bóg ma zamiar być z nami, skupiając swój wzrok na nas i szepcząc właściwe rzeczy do każdego z nas. Musimy ćwiczyć wiarę; wiarę, że Bóg jest z nami, aby pomóc nam podjąć właściwą decyzję na każdym kroku naszej drogi. To oznacza, że pokazujemy charakter Jezusa w naszym życiu podczas próby, a nie tylko wtedy kiedy nie przechodzimy przez doświadczenia.
Po trzecie, musimy wytrwać w każdej sytuacji i ustabilizować wszystko, co możemy, zgodnie z Jego Biblijnymi zasadami.
Po czwarte, musimy żyć zgodnie z Bożym planem dla naszego życia, pomimo dylematów, w jakich się znajdujemy. Musimy starać się, jak tylko możemy, w sprawach każdego dnia naszego życia, które są w zasięgu naszej ręki. Musimy poddać wszystkie nasze drogi Bogu. Każdą myśl, każde słowo, i każdy czyn musi być zgodny z Jego kierującymi sugestiami. Następnie tak jak Dawid, Józef i Job, cieszmy się, niezłomnie oczekując i oglądając Jego zbawienie od lub przez nasze okoliczności.
Tak więc za każdym razem, kiedy zaczynasz zastanawiać się dlaczego? Dlaczego? DLACZEGO? Za każdym razem, kiedy zaczynasz mówić, że jest niesprawiedliwe, Niesprawiedliwe, NIESPRAWIEDLIWE. Za każdym razem, kiedy zaczynasz mówić: o ja biedny, o ja Biedny, o ja BIEDNY. Po prostu przestań i powiedz: „Nieważne, Boże, UFAM CI CAŁKOWICIE!”

Ufający Mu
Jim i Sally

Artykuł pochodzi z:
Empowered Living Ministries www.EmpoweredLivingMinistries.org
e–mail: office@EmpoweredLivingMinistries.org
telefon: +1 970–615–0046

Bill pije, Paula czyta powieści, Jack uprawia hazard, a w przypadku Susie chodzi o jej filmy. John ogląda pornografię, Barbara wybiera rozrzutne towarzystwo, dla Boba jest to jego siedzenie w fotelu podczas oglądania sportu, a dla Judy są to jej centra handlowe. Co ci uczęszczający do kościoła Chrześcijanie mają ze sobą wspólnego? Wszyscy posiadają fałszywe zrozumienie pocieszenia.
Wcześniej tego nie rozumiałem, ale teraz to do mnie dotarło. Wielu z nas robi pewne rzeczy dla tymczasowego „odczucia” pocieszenia. Zwykłem myśleć, że robimy te „rzeczy”, ponieważ zostaliśmy przez nie „złowieni”. I wierzę, że niektórzy dali się złowić, ale wielu po prostu jest uzależnionych od tymczasowego „odczucia” pocieszenia, jakie przynoszą te rzeczy.
Więc, gdzie ty odnajdujesz swoje pocieszenie? Czy jest to przejadanie się, niewłaściwe związki, narkotyki, popularność, dobra praca, czy może jest nim „Bóg wszelkiej pociechy”? Mój ojciec odnalazł swoje pocieszenie w tabace i zaprowadziło go to do wcześniejszego grobu. Co jest twoim substytutem dla prawdziwego pocieszenia, jakie oferuje ci Bóg?
Dlaczego poszukujemy pocieszenia w tych rzeczach? Czy dla uwolnienia od stresów, nacisków, terminów, niepokoju, zranienia i troski życia? Rozczarowania obfitują w życiu i Bóg często pozwala na te drogi niewygody i cierpienia, aby rozbudzić w nas naszą potrzebę Jego. Wie On, że świadomość naszych najgłębszych potrzeb często otwiera nasze życia na „Boga wszelkiej pociechy; Który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu”. (2 Kor 1,4 UBG)
Mój ojciec powiedział mi raz, że nie ma ateistów w okopach. Kiedy wróg naszych dusz zepchnie nas do rowu, bomby życia wybuchają wokół nas, a kule świstają nad naszymi głowami, wtedy dopiero jesteśmy chętni, aby „wszystko uznać za stratę”, abyśmy mogli „zyskać Chrystusa”. (Flp 3,8 UBG)
Wszystko, co mogę powiedzieć, to: „Chwała Bogu za okopy!” Ja właśnie wyszedłem z jednego. Tam na dole w dziurze, Bóg objawił mi mój fałszywy komfort. Tam w tej dziurze, Bóg mnie nie porzucił! Mój Zbawiciel, nie zapomniał o mnie! Nie zrobił tego w moim upadku ani w strapieniu.
Jezus zaszeptał do mnie:
„Jim, wyrysowałem cię na Moich dłoniach. Jim, jest dla Mnie niemożliwym, aby cię zapomnieć!”
Odpowiedziałem: „Ale Panie, nie jestem godzien Twojego ukojenia”.
„Nikt nigdy nie jest, Jim. Przyszedłem na ten świat po grzeszników, a nie po dobrych ludzi. Twoja niegodność jest twoją największą zasługą!”
„Fakt, że jesteś w dole, fatalnie się czując i zawiodłeś w najgorszy możliwy sposób, powoduje, że stoję z rozłożonymi ramionami i mówię: »Przyjdź«. Jestem „Bogiem, który pociesza tych, którzy są w depresji”. (2 Kor 7,6) Inni mogą cię zapomnieć, odrzucić cię, obrzucić cię błotem, zniesławić twoje imię i próbować cię zniszczyć, ale nie Ja! „Nie porzucę cię ani nie opuszczę. ŚMIAŁO więc możemy mówić: Pan jest moim POMOCNIKIEM, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek”. (Hbr 13,5–6)
Mocne, nieprawdaż?! To właśnie z tego powodu jestem Chrześcijaninem. Mój Bóg nie jest mściwym Bogiem. Mój Bóg nie szuka odpłaty, kiedy Go szukam i wyznaję. Inni mogą tacy być, ale oni po prostu nie ZNAJĄ BOGA. Bóg mówi do nas wszystkich: „Przyjdźcie do domu i pozwólcie Mi was pocieszyć”.
Więc w jaki sposób otrzymujemy to Niebiańskie Pocieszenie? Po prostu musimy je wziąć! Boże Pocieszenie jest oferowane nieustannie i obficie, ale jeżeli go nie zaakceptujesz, to nie będziesz go posiadać.
Boże pocieszenie nie przychodzi do nas w jakiś tajemniczy czy też samowolny sposób. Mieszkający w nas Pocieszyciel „przynosi na naszą pamięć” pocieszające rzeczy dotyczące naszego Pana i jeżeli im uwierzymy, to zostaniemy przez nie pocieszeni.
Kiedy byłem w moim okopie, Bóg przypominał mi takie teksty jak: „Tylko w Bogu szukaj spokoju, duszo moja, od Niego bowiem pochodzi cała moja nadzieja. Tylko On jest moją opoką i moim wybawieniem, On moją twierdzą, tak iż się nie zachwieję” (Ps 62,6–7 BP). Innymi słowy, przez wiarę w Boże Słowo, mogę oczekiwać, że Bóg mnie obroni, moje zbawienie jest w Nim pewne. Pismo jasno mówi: „Według wiary waszej niech się wam stanie” (Mt 9,29 BW). Moją odpowiedzialnością jest wierzyć, Ufać, a następnie Odpoczywać w Panu moje Zbawienia. „On będzie walczył za mnie” (Wj 14,14). Nie potrzebuję żadnych fałszywych substytutów. Mam oryginał. Potrzebuję tylko wierzyć, a potem podążać.
Wiele razy, kiedy wróg strzelał do mnie, Bóg przywodził mi na pamięć werset lub cały hymn. Następnie powtarzałem w moim umyśle tę pieśń obietnicy i WIERZYŁEM, że Bóg działał w moim życiu, a wtedy przychodził spokój i wielbiłem Boga za doświadczenie mojej wiary, które sprawuje cierpliwość (Rz 5,3). Wszystkie doświadczenia, niezależnie od ich natury, uczą nas zależności od „Boga wszelkiej pociechy”. Tak więc niech twoja obecna próba wykona doskonałą pracę, zaprowadzając cię do pełnego poddania Bogu wszelkiej pociechy.
Przy innej okazji, kiedy wydarzenia sprawiają, że moja perspektywa jest naprawdę niewyraźna, Bóg przywoływał na moje myśli przykłady przeszłych Boskich ratunków. Jednym z takich przykładów dotyczył pożaru lasu, który zagrażał naszemu domu i posiadłości. Nie było absolutnie niczego, co człowiek mógł uczynić, aby uratować nasze drogocenne Miejsce Odpoczynku! To w najmroczniejszym momencie, Bóg powiedział: „ANI KROKU DALEJ!” Przekierował ogień obok nas i nad nami. Bóg przypomniał mi, że kochał mnie wtedy i wciąż mnie kocha.
– Ale Panie, zawiodłem Cię!
„Jim, jak wiele razy, kiedy twój dzieci dorastały, przekroczyły linię? Czy kiedykolwiek opuściłeś je? Czy kiedykolwiek byś je opuścił?”
– Nie Panie, Nigdy! – krzyknąłem.
„Tak i ja nigdy cię nie opuszczę. Kiedy mnie najbardziej potrzebujesz, jestem tam dla ciebie. Jestem twój zawsze i na zawsze”.
JEŻELI otrzymamy tego typu szepty od Boga w prostej wierze, znowu i znowu, wtedy jesteśmy pocieszeni, ale JEŻELI ODRZUCIMY, aby SŁUCHAĆ głosu Pocieszyciela przez Jego Słowo albo nasze sumienie i w zamian wybierzemy, aby słuchać głosu zniechęcenia lub rozpaczy, to żadne pocieszenie nie wejdzie do naszej duszy.
Aby Boskie Pocieszenie, stało się naszym, musimy WIERZYĆ–UFAĆ, a następnie ODPOCZĄĆ w Jego trwałej Obecności. Musimy to powtarzać, aż stanie się to nawykiem, a nasz nawyk uformuje nasz nowy charakter.
Niewiara i nic innego, jest podstawą wszelkiego naszego braku pocieszenia! Lekarstwo na niewiarę jest proste. Musimy uporządkować nasz umysł, aby wierzyć w każde jedno słowo pocieszenia, jakie Bóg kiedykolwiek wypowiedział, i musimy bezwzględnie odrzucić słuchanie jakichkolwiek niepocieszających słów wypowiadanych przez nasze własne serce, okoliczności, czy też przez diabła i jego agentów. Musimy nastawić się na WIARĘ–ZAUFANIE i ODPOCZYNEK, ponieważ kiedy wszystko wokół nas wariuje, nie zawsze jest łatwo wierzyć Bożemu Słowu pocieszenia. Musimy użyć w tej sprawie naszej woli, aby stać się Bosko Pocieszonymi. Musimy wybrać, aby być pocieszonymi!
Ktokolwiek zaadoptuje to życie wiary na ciągłych zasadach, prędzej czy później, wejdzie w błogosławiony stan Boskiego Pocieszenia.

W Jego Pocieszeniu,
Jim

Artykuł pochodzi z:
Empowered Living Ministries www.EmpoweredLivingMinistries.org
e–mail: office@EmpoweredLivingMinistries.org
telefon: +1 970–615–0046